शंकालु आँखा र प्रश्नहरु

चोकवाट देब्रे छुट्टिने बेला

बेग्रल्ती प्रश्नहरु बोकेर
केही जोडी शंकालु आँखाहरु
म तिर प्रश्न तेर्साइरहेछन् !

हो!
त्यो सजिलो बाटोमा
मैले जिन्दगी नभेटेकै हो,
त्यो सुविधाको संसार
मैले बाँच्न नसकेकै हो ।

रातो यात्रा

भन्नेहरूले
संसदीय काट्टो खाएपछि
समाजवाद मिल्छ भनिदिएछन् !

एक हुल कमरेडहरू
तालु खौरिएर
जनै–धोती भिरेर
मार्क्सवादलाई स्वाहा गरिरहेछन् ।

कामरेडको रातो किताब

सहरभरी हल्ला छ
कामरेडको दरवारवाट
रातो किताब हरायो रे !

याद छैन कामरेडलाई
किताब कहाँनेर थियो ?
कहिलेसम्म थियो ?
कहिले वाट हरायो ?
के थियो किताबको नाम?
को थियो लेखक?
कस्तो थियो सार?
बिर्सिसक्नु भयो कामरेडले
कति समय भएको थियो ?
किताब नसुम्सुमाएको
पाना नफर्काएको
अक्षरहरु महसुस नगरेको !

के मैले अपराध गरेँ ?

तमाम सिन्डिकेटहरु तोडेर
सपना र सम्भावना देख्नु
अपराध नै हो भने
ए सरकार
म यो युगको
सबैभन्दा खतरनाक अपराधी हुँ ।

चे जन्माउने शासकहरु

आलोचनात्मक चेत सँगै
सग्लो मान्छे बन्न खोज्नु
बिद्रोही हुनु हो भने
म बिद्रोही नै हुँ
र निरन्तर उठाईरहनेछु
गलत बिरुद्ध आवाजहरु
नभाँचिञ्जेल !
नमरुञ्जेल !

गाई र देश

कुनै दिन मेरो देश
लगभग यसरी नै अल्झेको थियो
“बफ” म:म:हरुमा,
पाडाका सुकुटीहरुमा,
सुँगुरका भुटनहरुमा,
र, कुखुराका “लेग पिस”हरुमा !